Անտոնիո Վիվալդիի «Աշունը»

Փոքր տարիքից մեծացել եմ Վիվալդիի տարվա եղանակները լսելով, և ընդհանրապես ծնողներս մեծ ուշադրությում էին դարձնում երաժշտական ճաշակիս, և գրեթե միշտ մեր տանը դասական երաժշտություն էր միացրած:
Միշտ սիրել եմ Վիվալդիի «Տարվա եղանակները»: Ինձ ամենաշատը գրավել է «Ձմեռը», քանի որ շատ խորհրդավորություն է պարունակում և շատ հեշտ է ձմեռ պատկերացնել այն լսելիս:
«Աշունը» նույնպես շատ հարուստ հնչողությամբ ստեղծագործություն է, և շատ խորը իմաստ է արտահայտում: Իմ կարծիքով ամենահաջողված ստեղծագործություններից մեկն է:

Երևանյան աշուն

Աշունը Երևանում շատ հետաքրքիր եղանակ է: Տարբեր մարդկանց համար Աշունը տարբեր և առանձնահատուկ տրամադրություն է արթնացնում: Մարդիկ ընկնում են խոր մտածմունքների մեջ և կարողանում դուրս գալ միջից: Շատ գունեղ և գեղեցիկ աշնանային տեսարաններ են բացվում երևանի տանիքներից:
Շատ եմ սիրում քայլել մեր փողոցներով, այնքան խորհրդավոր են շինությունները, զարդարված աշնանային գույներով և ոսկեզօծ արևի շողերով: Մարդիկ շատ մոտ են թվում, և ստիպում են ժպտալ, անգամ եթե ամենավատ օրերից մեկն է: Երևանի նման ջերմ քաղաքներում նույնիսկ ամենացուրտ օրն է ջերմություն առնում: Քաղաքների հիմնական զարդարանքը մարդիկ են, եթե քաղաքում ապրում են երջանիկ մարդիկ, ապա այդ քաղաքից հեռանալն անհնար կլինի:
Աշունը իմ ամենասիրած եղանակն է, քանի որ բուռն ստեղծագործական ոգեշնչում է հաղորդում ինձ: Միշտ ֆիլմերում աշունը, անձրևը ասոցացվում են տխրության հետ, սակայն ինձ համար լռիվ հակառակն է: Պատկերենք աշունը որպես տրամադրություն.
Կյանքը անդադար շարժման մեջ է, մենք ենք ընտրում թե ինչպես ապրել այն: Կարելի է անձրևին նայել որպես զայրույթ, նեղվածություն, բայց նաև կարելի է ընկալել որպես հաճելի ձայն, աչքերին դուրեկան տեսք: Իմ կարծիքով բոլորն էլ սիրում են պատուհանագոգին նստած նայել, թե ինչպես են այդ ամբողջական կաթիլները ջրվեժի նման գահավիժում ցած, և դիպչում գետնին կարծես միշտ երազել են այդ մասին:
Սիրում եմ աշունը իր ամեն ձևով, թե ցուրտ, թե տաք, թե աղմկոտ, և թե անձայն:

Չեթ Բեյքր

Կյանքը

Բեյքրը ծնվել և մեծացել է երաժիշտների ընտանիքում Յեյլ, Օկլահոմայում։ Իր հայրը Չեզնի Բեյքրը, պրոֆեսիոնալ կիթառահար էր, և իր մայրը, Վեռա Մոուզերը, դաշնակահարուհի էր ով աշխատում էր օծանելիքի գործարանում։ Իր նորական տատիկը Նորվեգացի էր։ Բեյքրն ասում էր, որ դժվար տարիներին նրա հայրը ստիպված է եղել թողնել երաժշտի կյանքը և ընդունվել սովորական աշխատանքի:

Բեյքրը սկսել է իր երաժշտական կարիերան երգելով եկեղեցական երգչախմբում: Նրա հայրն իրեն տրոմբոն տվեց, որը հետագայում փոխարինվեց շեփորով, քանի որ տրոմբոնը չափազանց մեծ էր: Մայրն ասում էր որ մինչ գործիք նվագելը նա ռադիոյից երաժշտական հատվածներ էր կարողանում հիշել: Շեփորին ­­­­«սիրահարվելուց» հետո, նա նկատելի առաջխաղացում ունեցավ։ Դասատուները նրան անվանում էին երաժշտության համար ստեղծված մարդ, ում համար նվագելը շատ հեշտ և առանց որևէ տանջանքների հասանելի  բան է։

Բեյքրը ստացել է երաժշտական կրթություն Գլենդելի ջունիոր ավագ դպրոցում, բայց դպրոցից դուրս է եկել 16 տարեկանում և 1946 թվականին սկսել է ծառայությունը Ամերիակի Միացյալ Նահանգների բանակում: Նրան ուղարկեցին Բեռլին, Գերմանիա, որտեղ նա միացավ 298-երորդ բանակային նվագախմբին։ Բանակից ազատվելուց հետո նա սովորել է երաժշտական թեորիա և հարմոնիա «El Camino College»-ում, որը Լոս Անջելեսում էր: Նա դարձավ «Sixth Army Band»-ի անդամ Սան Ֆրանցիսկոյում, ժամանակ անցկացրեց «Bop City» և «Black Hawk» ակումբներում։ Նա վերջնականապես ավարտեց իր ծառայությունը բանակում 1951 թվականին, որպեսզի կատարելագործվի իր երաժշտական կարիերայում։

 

Մահը

1988 թվականի մայիսի 13-ին նրան գտել էին փողոցում ընկած իր հյուրանոցային համարի ներքևում, Ամստերդամում, և ողտ գլխի վնասվածքների երևում էր, որ նա ընկել էր երկրորդ հարկից: Նրա համարում և մարմնում Հերոին և Կոկաին են գտել։ Բեյքրը թաղված է իր հոր կողքին Քալիֆորնիայում։

 

 

Movie time

Movie time is a project which will help students learn, and improve in English language. Movie time is a really interesting project and I’m so excited that my English teacher is supporting and helping me to make it as good as possible.

My hopes for this project are very high, because after some time I’m sure our students will know how to express themselves in everyday conversations and in formal conversations. To make that real we’re going to watch movies from different genres, so that we develop our language in every way.

It is really important for students to learn and have fun at the same time. I think movies are the best way to do that.

Let’s just sit and enjoy the movies with a full bowl of popcorn.

Whiplash

IMG_1806Whiplash is a 2014 American drama film written and directed by Damien ChazelIe. It depicts the relationship between an ambitious jazz drumming student and an abusive instructor at Shaffer Conservatory. I have seen this movie multiple times and I enjoyed it every time. It really brings up some emotions that everyone feels. It really is one of the best movies for musicians especially. It shows courage, empowerment, to do something you’re really passionate about. 

So to sum up we will have a lot of fun watching this movie in the circles of my project.

Enjoy

Նախագծային ուսուցման ստուգատես Կարդում ենք արձակ

Մհեր Իսրայելյան «Երեք քայլ երկնքից անդին»

 

Այս պատմությունը համեմատություն է քաղաքային կյանքի և գյուղի կյանքի միջև: Պատմությունը մի տղայի մասին է, ում անունը Թոմ էր: Ոչ ոք չգիտեր թե կնչու են այդպես անվանել նրան, քանի որ այդ գյուղում ոչ ոք պատկերացում անգամ չուներ  թե ով է Մարկ Տվենը, կամ ”Թոմ Սոյերի արկածները” գիրքը: Պատմվածքն իր մեջ մի կարևոր միտք ուներ ”Պետք չէ վախենալ կամ խուճապի մատնվել, մինևնույն է՝ «որտեղից ենք գալիս և ուր ենք գնում» հարցը մնալու է անպատասխան” : Այս միտքը շատ խորը իմաստ ունի: Մարդ մինչև չտեսնի իր աչքերով որևէ բան որի նասին մարդիկ այդքան խոսոյմ են, նա չի զգա թե ինչքան կարևորություն ունի այդ տվյալ երևույթը: Մարդիկ միշտ լսում են պատմություններ իրենց նախնիների մասին ,սակայն ամբողջությամբ չեն կարող հայտնվել այդ իրավիճակում, ինչքան էլ պատկերացումը վառ լինի: Ինչքան էլ Թոմի պապը ասեր այդ երևույթների մասին, օրինակ. որ իրենց ժամանակ կարկուտը ձվի չափ էր: Երբ երեխայի աչքերը կամաց-կամաց սկսում են բացվել աշխարհի հանդեպ, ամեն ինչին շատ ավելի դժվար է հավատալը: Քանի որ միամիտ երեխաներին խաբելը, կամ չափազանցնելով խոսելը իրենց հետ շատ ավելի հեշտ է:

Ինձ շատ դուր եկավ հեղինակի աշխարհայացը, և ինչպես էր նա արտահայտվում դրա մասին:

Բառակազմություն

Առաջադրանքներ

1.Գտնե՛լ մեկ արմատ և երկու ածանց ունեցող բառերը (բառի մեջ կարող է լինել նաև հոդակապ)։ Կազմե՛լ նախադասություններ՝ գործածելով այդ բառերը։
Լուսանկարչական, տեսականորեն, գրահրատարակչական, հացթուխ,
ծովեզրյա, դարբնություն, բարեհամբույր, ատաղձագործ, մանրանկարչություն,
հրուշակագործ, վերաբաշխում, գիտականորեն, անօգնական, բազմություն,
տգիտություն:

  1. Տեսականորեն այս թեման շատ բարդ է:
  2. Այսօր գւտականորեն նոր բաներ բացահայտվեցին:
  3. Թռչունը անօգնական ընկել էր իր բնից:
  4. Տգիտությունը շատ անգամ վատ վիճակի է բերում:

2. Գտնե՛լ մեկ արմատից և մեկ ածանցից կազմված բառերը:
Հայեցակարգ, մետաղյա, բացառիկ, ասեղնագործություն, հաշվեկշիռ,
որսորդ, պողպատե, ձուլակաղապար, հնություն, ժամանակահատված,
արժեիջեցում, նվիրում, միջազգային, գունեղ, իրականություն, ընդհանրացում,
հարթակ, խտրականություն, մեղմորեն, միջնակարգ, շարժուն, ներգաղթյալ,
մենաշնորհ, միջուկ, բուսականություն։
 3. Առանձին սյունակներով դուրս գրե՛լ նախածանց,
վերջածանց, ինչպես նաև թե՛ նախածանց, թե՛ վերջածանց ունեցող բառերը։
Անհայտ           խնձորենի          անմտություն

հակաթույն     մթերային          վերահաշվում

տգեղ                կաղնուտ           անհոգաբար

չկամ               միլիոնավոր      անհավատալի,

արտապատկեր   ցուցանակ    ներգրավում

ենթավարպետ  կղզյակ          դժգոհություն

գերադաս          հայրական    համատեղություն

հարակից          տրամագծորեն

անհարմար      հավաքածու

ապաշնորհ       լսարան

անթիվ              ծիծաղելի

մորթեղեն

միտք

Անծանոթ, բայց սիրելի դարձած երկրում

Չեմ կարող նկարագրել ինչքան հաճելի պահեր ապրեցի իրանյան մեր ճամփորդության օրերին: Մշակութային այդիսի հարուստ երկրում լինելն ուղղակի հրաշք է: Ամեն անգամ, երբ դուրս էինք գալիս զբոսնելու, միայն փողոցների այդ հին շենքերը տեսնելուց այնքան տպավորություններով էինք լցվում, որ խոսքերով անհնար է բացատրել: Իրանի մշակույթը շատ էր տարբերվում հայկական մշակույթից, բայց նաև շատ դեպքերում խիստ կապված էր: Մարդիկ շատ տարբեր էին, միևնույն ժամանակ՝ նման:
Ինձ ամենից շատ տպավորեցին հին շինությունները և դրանց պահպանվածության աստիճանը: Իսկապես զգացվում էր, որ ժողովուրդը ուզում էր պահպանել իր պատմությունը և խորհուրդը:
Երբ հասանք այնտեղ, մեզ ջերմ ողջունեցին այնտեղի հայ համայնքը, ովքեր գործում, սովորում, աշխատում են տեղի Արարատ մարզամշակութային կենտրոնում: Իրենց մեջ մեզ զգում էինք, ինչպես հարազատ միջավայրում, և հայրենիքի նկատմամբ կարոտը մի քիչ թեթևանում էր: Այնքան բաներով կիսվեցինք, փոխանակվեցինք այս մի շաբաթվա ընթացքում, որ մարդիկ նույնիսկ տարիների ընթացքում կարող է չհասցնեն այդքանը տեսնել, լսել, ապրել: Արարատի սկաուտները մեզ հիացրեցին իրենց ճամբարականի կյանքով: Մենք՝ ինքներս, այդ օրերի ընթացքում մեզ սկաուտ զգացինք: Հայ-պարսկահայ հարաբերությունները մեզ մոտ ավելի քան ստացված էին: Ընկերացել ենք, սպասում ենք իրենց գալուն: Շատ տպավորված էինք այնտեղի կյանքով, մարդկանց մտածելակերպով և ազգային արժեքներով: Այսպիսով ես ճամփորդությունը համարում եմ մարդկանց գիտելիքի և հոգևոր հարստության գլխավոր աղբյուրներից մեկը: